Havuç

HAVUÇ
(Daucus carota)
Maydonozgiller familyasındandır.Diğer adları Yeregeçen,Pörçüklü, keşür.

Turuncu renkli kazık köklerinden dolayı kültürü yapılan iki yıllık otsu bir bitkidir.İlk yıl toprak altında kökünü geliştirir ve toprak üzerine de ince rozet yapraklar çıkarır, ikinci yılda rozet yaprakların arasından 60-100 cm uzunluğunda dallı çiçek sapları uzatır, şemsiyemsi çiçekleri beyaz yada pembedir.Tohum meyveler 2-4 mm  uzunluğunda , yumurtamsı,dikenli ve gri renklidir.

Havucun sebze olarak yenen kökü özellikle provitamin A açısından çok zengindir.Bunun dışında B1,B2,B3,B6,C,E,K vitaminleri ve potasyum , sodyum,fosfor,kalsiyum,demir, magnezyum mineralleri, protein,karbonhidrat bulunur.

Vitamin zenginliğinin ortaya çıkmasıyla dünyadaki havuç üretim ve tüketimi artmıştır.Türkiyede de 1960 larda 20-25 bin ton olan havuç üretimi 1980 lerin başında 80 bin tona 1989 da da 178 bin tona çıkmıştır.Tür olarakta 80-100 cmlik Beypazarı tarzı havuçlar yerine yerden sökülmesi daha kolay olan 10-20 cmlik Kum havuçları yeğlenmeye başlanmıştır.

Havucun diğer yararları kansızlığı, karaciğer rahatsızlıklarını ve görme bozukluklarını giderici cildi canlandırıcı etkilerinin olmasıdır.En önemliyanı da çağın amansız hastalığı kansere karşı vücudun direncini arttırmasıdır.Halk hekimliğinde havucun tohum-meyveleri de kullanılır.Güçlendirici iştah açıcı, gaz söktürücü,,idrar arttırıcı, hazmı kolaylaştırıcı, kurt düşürücü,adet kesici,etkileri vardır.

Bunun için 1 litre kaynar su 5 gram havuç tohumu üzerine dökülüp 10-15 dakika dinlendirilir süzülüp günde 2-3 kez birer bardak içilir.Yada tohumlar dövülür günde 1-3 gram hap olarak yutulur.

Havucun diğer yararları mikrop öldürücü,kan durdurucu,iltihap önleyici,yara iyileştirici,emzikli anneler için süt arttırıcı etkilerinin olmasıdır.