Karakavuk

Bitkiseliksir Şifalı Bitkiler Ansiklopedisi

 

 

|-A- | -B- | -C- | -D- | -E- | -F- | -G- | -H- | -I- | -J- | -K- | -L- | -M- | -N- | -O- | -P- | -R- | -S- | -T- | -U- | -V- | -Y- | -Z- |

  


 K harfi ile başlayan bitkiler

  


 

KARAKAVUK

(Chondrilla juncea)

Papatyagiller familyasındandır.Diğer adları gargavuk, karakavlık,çengel sakızı,sakızlık, çıtlık.

30-130 cm boylarında tabandaki  15 cm uzunluğundaki  bölümü  tüylü , sık dallı, sert, yeşil gövdeli;altta parçalı rozet , yukarıda bütün  nadiren dişli  kenarlı  küçük yaprakları olan ;haziran- eylül  aylarında  dal  uçlarında tek yada 2-4 ü bir arada  8-10  mm  çapında  sarı çiçekleri açan ;etli koyu  renk kazık köklü  iki yada çok yıllık  beyaz sütlü otsu  bir bitkidir.

Anayurdu Asya ve Avrupadır.Dünyanın  pek çok yerinde 0-1500  metrelerde görülür.

Avrupa ve Asya da 3-4  yıl yaşarken  doğal düşmanlarının  olmadığı Avustralya da 20 yıldan fazla yaşıyor.Sadece bir  gün açık kalan  çiçeklerden  iki hafta sonunda  toprağa 10-12 bin tohum  dökülüyor.Bir yıllık bitkilerden  yılda 300  olgun  ve  büyük bitkilerden  20 binden  fazla tohum.Bu sepeple Amerika ve Avustralya  da karakavuğa karşı  biyolojik  mücadele  düşünülüyor.ABD’de 3.5 milyon  hektarlık  tarım alanı  ve mera   karakavuk  istilası  altındayken  bitki Fransa’nın  bazı bölgelerinde  koruma altındadır.

Eylül-nisan aylarında toplanan taze  dalları salata olarak yenir.Karahindibaya benzer acımsı  hoşbir salata bu.

Kök ve gövdedense sakız elde edilir.Bunun için bitki sökülür, dalları yere  kökü havaya  gelecek şekilde oturtulur.Kökten  anında sızan süt 4-5 saat içinde  güneşte  sertleşip  sakız kıvamına gelince toplanır.

Karakavuğun sakızını çiğnemek  mideyi rahatlatır, sindirimi kolaylaştırır.Ayrıca  yaralara uygulanır.

Özel Not:Tarlamızın fazla sürülmeyen sarp yamaçlarında bulunan ve büyüklerimizce hep bir yakınmayla anılan karakavugun yıllar sonra karşıma şifalı  bir bitki ve  leziz bir salata  olarak çıkması  ne ilğinç.Tarlamızın onun bolca  bulunduğu palamut meşeleri  ve menengiçlerle tarımı iyice zorlaşan  sarp kesimi için “ sürmeye değmez” anlamında “ Karakavuğun içi” denirdi.

Biz çocuklarsa karakavuklara gizli bir  sevgisi vardı.Sakızına  bayılırdık çünkü!O zamanlar ortalığı böyle  hazır sakızlar kaplamamıştı.Menengiçten  sakız elde  etmek çok güçtü üstelik  onun sakızı  şişirilip patlamazdı.